W tym wpisie opowiem Ci o urazach przywodzicieli uda – jak je rozpoznać, co je najczęściej powoduje i jak wygląda skuteczna rehabilitacja. Jeśli trenujesz sporty takie jak piłka nożna, hokej, tenis, lekkoatletyka – ten temat może Cię szczególnie zainteresować.
📖 Słowo pisane znajdziesz poniżej, ale jeśli chcesz obejrzeć film i posłuchać o przyczynach urazu przywodzicieli uda, zapraszam Cię do obejrzenia mojego filmu na YouTube.
📺 Kliknij w obrazek poniżej lub skopiuj link –>> https://youtu.be/CfLtkePiocQhttps://youtu.be/CfLtkePiocQ
Czym są przywodziciele uda?
Grupa przywodzicieli uda składa się z pięciu mięśni: przywodziciela długiego, przywodziciela krótkiego, przywodziciela wielkiego, mięśnia grzebieniowego oraz smukłego. Ich główną funkcją jest przywodzenie uda, ale nie tylko – mięśnie te biorą również udział w zginaniu, prostowaniu oraz rotacji w stawie biodrowym. Jedynie mięsień smukły sięga aż do kości piszczelowej.
Najczęściej uszkadzanym mięśniem w tej grupie jest przywodziciel długi – odpowiada on za aż 90% przypadków ostrych urazów. Pozostałe 10% to urazy innych mięśni przywodzicieli.
Jakie są przyczyny urazów przywodzicieli?
Urazy przywodzicieli możemy podzielić na ostre i przewlekłe. Ostre to nagłe naderwania lub zerwania mięśnia, do których najczęściej dochodzi w sytuacjach wymagających dużej dynamiki – np. podczas zamachu do kopnięcia piłki, nagłej zmiany kierunku biegu, skoku czy szerokiego odwiedzenia nogi.
Z kolei przewlekłe dolegliwości mogą wynikać z entezopatii (zmian zwyrodnieniowych w przyczepie mięśnia do kości), co prowadzi do tzw. funkcjonalnego skrócenia mięśnia i jego zwiększonej podatności na mikrourazy. Często rozwijają się stopniowo, dając ból bez wyraźnego momentu uszkodzenia.
Diagnostyka różnicowa – nie każdy ból w pachwinie to przywodziciel
Ważnym krokiem w diagnostyce urazów pachwiny jest wykluczenie innych struktur, które mogą dawać podobne objawy:
- mięsień biodrowo-lędźwiowy (ból głęboko w pachwinie),
- mięsień prosty uda (ból bardziej z przodu uda),
- dolne przyczepy mięśnia skośnego i prostego brzucha,
- nerwy udowo-płciowe (ból promieniujący, piekący, z drętwieniem),
- staw biodrowy (np. konflikt panewkowo-udowy).
Bardzo ważna jest lokalizacja bólu – jeśli jest punktowy i związany z konkretnym momentem przeciążenia lub urazu, wskazuje to na mięsień. Jeśli natomiast ból ma charakter promieniujący, piekący czy „elektryzujący”, może mieć źródło neurologiczne.
Przykładowe sytuacje urazowe
Choć istnieją cztery najczęstsze scenariusze urazów (kopnięcie, zmiana kierunku, skok, odwiedzenie), to warto pamiętać, że uraz może wystąpić również w zwykłych codziennych sytuacjach. Miałem pacjentkę, która naderwała przywodziciel, kopiąc przypadkiem w krawędź drzwi. U innego pacjenta uraz wystąpił podczas kontaktowego starcia w meczu, gdzie przeciwnik zablokował kopnięcie w tym samym momencie. Takie zdarzenia pokazują, że ryzyko urazu istnieje także poza boiskiem.
Diagnostyka obrazowa – USG i RTG
W przypadku ostrych urazów najlepiej sprawdza się badanie USG – pozwala ono ocenić stopień uszkodzenia mięśnia, lokalizację krwiaka i obecność ewentualnej przepukliny pachwinowej. Przy urazach przewlekłych, związanych z entezopatią, przydatne może być RTG, które uwidacznia zwapnienia i zmiany przeciążeniowe przyczepów mięśniowych.
Błędy, których warto unikać
Jednym z najczęstszych błędów w przypadku bólu pachwiny jest natychmiastowe rozciąganie tego obszaru. W ostrym stanie rozciąganie może tylko pogłębić uszkodzenie i opóźnić gojenie. Zamiast tego warto zastosować odciążenie, lekkie bandażowanie i możliwie szybkie badanie obrazowe.
Rehabilitacja – krok po kroku
Etap 1 – faza ochronna
W pierwszych dniach po urazie celem jest zmniejszenie bólu i stanu zapalnego. Stosujemy zimne okłady, lekki ucisk i pozycje odciążające. Rozpoczynamy łagodne ćwiczenia izometryczne – np. ściskanie piłki między kolanami przez 5–10 sekund. Praca odbywa się bez zmiany długości mięśnia, co pozwala go aktywować bez ryzyka pogłębienia urazu.
Etap 2 – faza wzmacniania
Stopniowo zwiększamy obciążenie – przechodzimy do ćwiczeń koncentrycznych i ekscentrycznych, które są kluczowe dla odbudowy siły mięśnia. Ćwiczenia ekscentryczne (kontrolowane odwodzenie nogi na śliskiej powierzchni) pomagają przygotować mięsień do realnych obciążeń sportowych.
Etap 3 – faza funkcjonalna i powrót do sportu
Dodajemy elementy treningu dynamicznego – skoki, zmiany kierunku, przyspieszenia. Celem jest przygotowanie pacjenta do powrotu na boisko bez ryzyka nawrotu urazu. Pełna rehabilitacja trwa zwykle 6–10 tygodni w zależności od rozległości uszkodzenia.
Urazy przywodzicieli – dane z badań naukowych
1. Częstość urazów – analiza 25 dyscyplin
Badanie przeprowadzone w środowisku akademickim wykazało, że ogólna częstość występowania urazów przywodzicieli wynosi 1,29 urazu na 1000 ekspozycji treningowo-meczowych. Najwyższe wskaźniki występowały w męskiej piłce nożnej i hokeju. To potwierdza, że są to grupy zawodników najbardziej narażone na przeciążenia pachwinowe.
👉 Wniosek: Trening prewencyjny w tych dyscyplinach powinien zawierać ćwiczenia wzmacniające przywodziciele – zwłaszcza w fazie ekscentrycznej.
2. Wysoki wskaźnik nawrotów
W badaniu dotyczącym sportu zawodowego wykazano, że urazy przywodzicieli mają wysoki odsetek nawrotów – 18% w profesjonalnej piłce nożnej i aż 24% w hokeju. To oznacza, że co piąty zawodnik wraca z kontuzją pachwiny, mimo wcześniejszego leczenia.
👉 Wniosek: Kluczowe jest nie tylko wyleczenie bólu, ale pełne odbudowanie funkcji mięśnia i wdrożenie programu prewencji nawrotów.
3. Skuteczna rehabilitacja – tylko z właściwą diagnostyką
Opracowania medyczne podkreślają, że skuteczne leczenie urazów przywodzicieli wymaga:
- dokładnego zrozumienia anatomii,
- szczegółowego badania klinicznego,
- terapii opartej na dowodach naukowych,
- rehabilitacji opartej na kryteriach funkcjonalnych, a nie tylko czasie.
👉 Wniosek: Powrót do sportu powinien być oparty na spełnieniu określonych kryteriów – np. brak bólu podczas aktywności, pełna siła ekscentryczna, odpowiednia ruchomość – a nie jedynie na upływie czasu.
Podsumowanie
Urazy przywodzicieli uda są częste, bolesne i mogą znacznie wydłużyć powrót do sportu, jeśli nie zostaną właściwie zdiagnozowane i leczone. Kluczem jest szybka diagnostyka, odpowiednia rehabilitacja i zrozumienie mechaniki urazu.
Jeśli jesteś sportowcem lub pracujesz z aktywnymi pacjentami – pamiętaj, że pachwina to skomplikowany obszar. Nie każdy ból to „naderwanie”, ale każdy wymaga rozwagi i precyzyjnego podejścia.
Źródła:
- Adductor Strains in Athletes M. McHugh, S. Nicholas, T. Tyler International Journal of Sports Physical Therapy 2023
- Current Clinical Concepts: Exercise and Load Management of Adductor Strains, Adductor Ruptures and Longstanding Adductor-related Groin Pain. K. Thorborg, M. Sportsphysio Journal of athletic training 2022
- Adductor Strain in a US Major League Soccer Team: A Prospective Cohort Study Rebecca Davis, Alexander Poor, C. Swanik, Martha Hall, Benjamin Brewer, Jill Higginson Biomechanics 2025
Umów się na wizytę…
… jeśli masz problemy z urazem przywodzicieli uda:)